NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Jestem K., agent duch, cień bez imienia i reputacji.
Trzy drewniane figurki.
Złap Un-gwang Yeo za rękę...
Jestem nowym szefem pana ochrony.
Co jest? Kierownica i hamulce nie działają.
Co mamy w planach? Urodziny prezesa Victora, tak?
Kiedy Victor i Un-gwang pójdą sami na sesję zdjęciową do tajnej sali.
To będzie idealny moment.
Chciałbym, żeby był ze mną ochroniarz.
ODCINEK 4
Tyle rzeczy muszę panu pokazać.
- Słucham? Nie rozumiem. Nieważne. - Proszę spojrzeć...
Następna okazja będzie podczas czterominutowej piosenki urodzinowej.
Zejście do piwnicy zajmie trzy minuty.
Zostanie ci minuta, żeby pójść na drugie piętro i zabrać rzeźbę.
Myślisz, że ci się uda?
To niemożliwe. Nie masz szans. Wszystko stracone. Co teraz?
- Plan B. - Plan B?
Plan B.
Będzie ostro.
Chcesz wszystko puścić z dymem?
Musimy znaleźć tę figurkę.
Nie mamy czasu.
Mroczna Śmierć.
„Najgorszy z najgorszych".
ZAAKCEPTOWANO
Tak?
To szaleństwo. Boże.
Teraz wszystko na moich barkach. Czemu ja się na to pisałem?
Mniejsza z tym. Sam nie wiem.
To będzie nazwa strategii. „Mniejsza z tym".
Dobra.
Nie mamy wyboru.
MOSKWA
CENTRUM DOWODZENIA SIŁY SPECJALNE GRU
- Gdzie to jest? - To dom Victora.
Co cię sprowadza do Rosji?
Prezes Victor.
Zainteresowany?
Oczywiście. Od dłuższego czasu nad nim pracujemy.
Ale on ma w wojsku wpływowe znajomości.
Bez niepodważalnych dowodów niewiele możemy zrobić.
A jeśli znajdę wam dowody?
Zakładam, że chcesz coś w zamian.
Tylko jeden impuls z broni elektromagnetycznej.
- To nie w mojej gestii. - To tylko plan awaryjny.
Nie będzie potrzebny, jeśli wszystko pójdzie gładko.
To nie wygląda na łatwe zadanie.
Przygotuj drona z IEM. Cel znajduje się na terenie rezydencji Victora.
Ja, major Stanislav Petrov, wydaję rozkaz.
Mroczna Śmierć.
To, co widzisz,
to drogocenne artefakty kultury z całego świata.
Niewielu wybrańców je widziało.
Oczywiście najcenniejszym eksponatem
jest pierwsze wydanie Mrocznej Śmierci.
To artefakty kultury z całego świata, które oglądają tylko wybrańcy.
Najcenniejsze jest oczywiście pierwsze wydanie Mrocznej Śmierci.
Nie jest znowu aż tyle warte.
Na aukcjach osiąga ceny w granicach dwóch milionów dolarów
albo 2,3 miliarda wonów.
- Co? Aż 2,3 miliarda wonów? - Zgadza się.
Za tę książeczkę? Powinienem był sobie taką kupić.
Jest bardzo cenna.
Prezes Victor to mądry inwestor.
Przesłałem Petrovowi współrzędne.
Zaczęło się odliczanie. Masz minutę.
Impuls elektromagnetyczny zniszczy też mój sprzęt, więc wyłączam zasilanie.
Musisz dokończyć misję bez wsparcia.
- Zajmę się tym. - Powodzenia.
Znajdź tę figurkę i wracaj.
Cholera, to nie w porządku.
WYŁĄCZANIE AWARYJNE
- Zróbmy sobie zdjęcie. - Oczywiście.
- Zróbmy zdjęcie. - Dobrze, oczywiście.
- Powiedzmy „Najgorszy z najgorszych". - Dobrze.
- „Najgorszy z najgorszych". - „Najgorszy z najgorszych".
- Co do... - Awaria prądu?
Na to wygląda.
- Co się dzieje, do cholery? - Nie mam pojęcia.
Główny system ochrony nie działa. Próbujemy go aktywować.
Jak mogliście do tego dopuścić? Natychmiast sprowadźcie tu ochronę.
Niech będą czujni.
To nic poważnego. Proszę tędy.
Wydaje się poważne. Trzymaj się mnie, ochroniarzu Kim.
Ile potrwa aktywacja systemu?
Rozruch systemu z generatora potrwa około pięciu minut.
Postawcie ochroniarza na każdym wejściu na bankiet.
I znajdźcie przyczynę tej katastrofy.
Wydaje się wściekły.
VIP-y zaczynają się denerwować. Co mamy zrobić?
Co za kompromitacja. Przy tylu ludziach...
Trzymamy się planu.
Niech przyjęcie trwa.
Co powiedział o przyjęciu urodzinowym?
Ma być kontynuowane zgodnie z planem.
Ciekawe, czy coś się stało.
Niewykluczone.
Co jest? Coś się stało?
Wszystko w porządku, Un-gwang? Nic ci się nie stało?
Nic. Co się dzieje? To występ niespodzianka?
Czy coś się stało?
To na pewno nic poważnego. Proszę się nie martwić.
Dobrze.
UWAGA
Gdzie on jest?
Hej! Zatrzymać się.
Stać.
Gdzie ochroniarz Kim?
- Poszukam go. - Dobrze.
Niezły jest.
Cholera.
Kto idzie?
Hej!
Co pan tu robi?
Coś tam jest?
Co pan wyprawia?
Coś złego.
Proszę o tym zapomnieć.
Wróciliście.
Brawo.
- Wszystkiego najlepszego! - Wszystkiego najlepszego!
Bardzo dziękuję wam wszystkim.
Życzę wszystkim miłej zabawy.
To była broń elektromagnetyczna. Najwyraźniej wywiad pana odnalazł.
Musimy się stąd natychmiast wynosić.
Szykuj helikopter. Zabiorę z sejfu dokumenty.
Obrabowano skarbiec. Najwyraźniej mamy tu włamywacza.
Co? Kto by śmiał?
Co to?
- Un-gwang. - Co się dzieje?
Wybuchła wojna?
Nieźle.
Powodzenia. Ja spadam.
Dzień dobry.
Boże. Co to miało być? Najpierw brak prądu, potem wojsko. Jestem wycieńczony.
Idź chociaż trochę odpocząć. Zadzwonię rano, żebyś zdążył na samolot.
Jasne. Wy też wypocznijcie. Dobra?
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobranoc.
Chwileczkę.
Porozmawiajmy.
Dlaczego to pan zrobił? Wtedy, na bankiecie?
Kiedy spotkaliśmy się na dachu i powiedział pan, że ładnie wyglądam,
myślałam, że chce pan tylko wymigać się od odpowiedzialności.
Szczerze mówiąc, nie wywarł pan na mnie dobrego wrażenia.
Ale dziś...
co to było?
Prosiłem, żeby pani o tym zapomniała.
Jeśli mamy pozostać rodziną, musi mi pan to wyjaśnić.
Proszę powiedzieć prawdę.
Po prostu proszę powiedzieć mi prawdę.
Dlaczego ludzie wierzą w coś tylko dlatego, że im się to powie?
Jeśli powiem prawdę...
czy będzie pani w stanie ją znieść?
To dlatego, że była pani obok...
i widziałem tylko panią.
Wiem.
Takie zachowanie, podczas przyjęcia, jest niewłaściwe.
Nie powinienem był tego robić.
Ale widziałem tylko panią.
Przepraszam, że przekroczyłem granicę.
Podczas misji często trzeba myśleć błyskawicznie.
Mam pierwszą drewnianą figurkę. Wylatuję pierwszy. Do zobaczenia w Korei.
Godzina 21.00 czasu Greenwich, 23 grudnia.
Agent K.
Misja w Moskwie zakończona powodzeniem.
Kiedy zgasły światła, myślałem, że to tylko brak prądu.
Ale okazało się, że to był impuls z potężnej broni elektromagnetycznej.
Co to za broń?
Kosztowna i potężna. Jak ochroniarz Kim.
Wysyła impuls elektromagnetyczny,
który niszczy wszelkie urządzenia elektroniczne.
- Niesamowity. - Bardzo.
Prawda?
Przeżyliśmy coś niebywałego.
Mówiłam o ochroniarzu Kimie.
On się na wszystkim zna.
I jaki ma świetny akcent.
Czemu nagle robisz minę, jakby wszystko do ciebie dotarło?
Zrozumiałem, że był pan bezpieczny, bo ta broń niszczy tylko elektronikę.
Tak, byłem bezpieczny.
A myślisz, że ty jesteś bezpieczny? Myślisz, że to takie łatwe?
Zdecydowałeś już, czy zostajesz w Chewing, czy odchodzisz ze mną?
Zrobię to, co Do-ha.
Gnojek.
Co się stało? Wygadałeś się?
Od siedmiu lat dotrzymywałem tajemnicy. Czemu miałbym się wygadać?
Mi-eun, po prostu oddaj mi firmę.
- Słucham? - Chcę nadal z nim pracować.
Myślisz, że Un-gwang zatrudni cię z powrotem...
jeśli oddam ci firmę?
Wiem, że nie będzie łatwo, ale coś muszę zrobić.
Choćby miał mnie pobić, choćbym miał całymi dniami błagać przed jego domem,
to nie może się tak skończyć.
Zerwę też z tobą kontakt.
Drugi raz nie mogę go okłamać.
Dobrze. Zostań z nim,
jeśli ci się uda.
Z zewnątrz w ogóle tego nie widać.
Ta część jest dziwna, prawda?
W posążku jest otwór.
Coś jak kapsuła czasu,
relikwie mnicha lub święte pisma w posążku Buddy.
To kapsuła czasu?
Ej.
Co ty...
Co...
Coś tu jest.
Odwiń to.
Co to jest?
Wygląda jak klucz.
Jest niekompletny.
Brakuje dwóch części.
Musimy zdobyć pozostałe dwie rzeźby, żeby mieć cały klucz.
Części klucza ukryte w trzech drewnianych figurkach...
Do czego to może być klucz?
Na pewno czegoś, co nie każdy powinien otwierać,
skoro agent Yoon tak dobrze to ukrył.
Nie rozgryziemy tego bez pozostałych części.
- Pilnuj tego klucza. - Dobrze.
Ej, czemu go tam wrzuciłeś?
Ja go tu znajdę.
- Gdzie druga rzeźba? - U rodziny królewskiej w Tajlandii.
W Szmaragdowej Świątyni w pałacu.
Wspaniale, mają tam ciepły klimat.
Na razie czekaj, a my opracujemy plan.
Dobrze.
A więc skończę z przykrywką ochroniarza.
Proszę bardzo. Ostatnio masz ciężkie życie.
Kiedyś prowadziłeś przywódcę afrykańskiej armii rebeliantów w kajdankach.
A teraz musisz robić takie rzeczy...
Biegać z udkiem z kurczaka...
Skończę z pracą ochroniarza u Un-gwang Yeo.
Widziałem jego kalendarz. Mogę zniknąć, kiedy będzie jutro kręcił scenę akcji.
To dlatego, że była pani obok
i widziałem tylko panią.
„To dlatego, że była pani obok i widziałem tylko panią".
- Ej. - Tylko nie brzmiał tak nieprzyzwoicie.
To oczywiste.
- Co? - Podobasz mu się.
Wyznał ci uczucia, i to w seksowny, namiętny sposób.
„Widziałem tylko panią". Co jeszcze mógł powiedzieć?
- Naprawdę mnie kocha? - Ale porażka.
A co ze „zrobiłem coś złego, proszę zapomnieć o tym"? Czy to nie dziwne?
Powiedział to po tym, jak cię przytulił, głupia.
Właśnie. To było takie niespodziewane.
Nic na to nie wskazywało.
Wystarczą trzy sekundy, żeby się w kimś zakochać.
I trzy sekundy, żeby zerwać.
Nieważne. Jak się czułaś w jego objęciach?
- Ja? - Czułaś coś?
Byłaś podekscytowana, zdenerwowana, sama nie wiesz?
Oj, czułam.
Byłam zdenerwowana!
- Podoba ci się. - Wcale nie.
- Powiedziałaś, że serce zaczęło ci walić. - Bo to prawda.
I o to chodzi. Motyle w brzuchu. Tak się zaczyna miłość.
Ale jesteś męcząca. Przetestuj jego uczucia do ciebie.
Co? Jak?
Najlepszym dowodem sympatii jest zazdrość.
A jak okaże też troskę, to jest tym jedynym.
Zazdrość i troska.
Ładnie pani wygląda.
Pani też jest pacjentką.
Mniejsza z tym. To zbyt skomplikowane.
Boże.
Tak czy siak, ja mam Un-gwanga.
On sprawia, że serce wali mi jak młotem i że się denerwuję.
Mówiłaś, że to miłość.
- To nie to samo. - Nieprawda.
- Więc go przetestuj. - Nie ma nawet co testować.
Nie!
Posłuchaj...
Nie wysadzisz samochodu ani nic, prawda?
Śmierć to najskuteczniejszy koniec.
Tym razem upozoruję tak własną śmierć, żeby nie było po mnie śladu.
To nie przejdzie.
Przyzwyczaiłeś się do tego za granicą,
ale w Korei samochód pułapka to rzadkość.
Trafiłbyś do wiadomości
i cały kraj zobaczyłby twoje zdjęcia.
Więc spróbujmy czegoś prostszego.
- Wypadek samochodowy? - Agenci ubezpieczeniowi są straszni.
Zamkną cię za oszustwo.
- Więc co mam zrobić? - Złóż wypowiedzenie.
To najodpowiedniejsza śmierć w Korei. Wypowiedzenie.
- To nie wystarczy. - Powiedz, że jesteś poważnie chory.
I że twoje dni są policzone.
Nie będą cię zatrzymywać, jeśli powiesz, że jesteś chory.
Chcę zniknąć bez śladu.
Więc najpierw zdenerwuj Un-gwanga.
Jeśli będzie na ciebie zły i wtedy zrezygnujesz, to praktycznie jakbyś umarł.
Zdenerwować go i odejść?
- Brzmi dobrze. - Jasne.
Nie wysadzaj się. Życie to nie film.
Jak się czułam w jego objęciach...
- Panie Yang. - Tak?
- Proszę mnie przytulić. - Nie chcę.
Jeśli to zrobisz, pozwolę ci przytulić Song-yi.
- Niczego nie czuję. - I dobrze, bo bym na panią doniósł.
Trochę mocniej.
Jeśli ludzie zaczną przez to plotkować, doniosę na panią.
Co?
Puść mnie.
GWIAZDA, UN-GWANG YEO
Czemu jest pan sam? Już po zdjęciach?
Ciągle każą czekać, jeszcze nawet nie zaczęli.
To denerwujące.
To krzesło Un-gwanga.
I co z tego?
Nic, proszę sobie siedzieć.
Jest na mnie zły?
- Nie. Na mnie. - Co?
Najlepszym dowodem sympatii jest zazdrość.
Czy właśnie przyznał, że mu się podobam?
Dzień dobry, panie Un-gwang.
Dobra robota.
To tutaj byłeś, ochroniarzu Kim?
Wszędzie cię szukałem. Kiedy przyszedłeś?
Przed chwilą.
Wiesz co, to moje krzesło.
Jestem zmęczony.
Ochroniarzu Kim.
Może powinieneś pójść do szpitala. Gdzieś cię boli? Zadzwonić po karetkę?
Boże.
Rany.
Nie jest tak źle. Boże.
Nie jest tak źle. Dzięki Bogu.
To chyba nie jest właściwa postawa dla ochroniarza.
Prawda? Bo on nie jest ochroniarzem.
Ochroniarz Kim jest dla mnie jak brat, jak rodzina.
Jako jego rodzina musimy być wyrozumiali. Powiedział, że jest zmęczony.
Też należę do rodziny, więc...
Krzesło się skrzywiło. Napraw je.
- Masz za dużo czasu? - Nie, proszę pana.
Chodź tutaj.
- Zdjęcia już się skończyły? - Nie.
Brakuje rekwizytów i kazali czekać, więc uznałem, że na dziś koniec.
Zatrzymałeś zdjęcia?
Jestem teraz ważnym udziałowcem firmy.
Jak będą narzekać, to powiedz, że zerwiemy kontrakt i zapłacimy karę.
- Mam mnóstwo pieniędzy. - Un-gwang.
Chwileczkę.
Skończyliśmy dzisiaj wcześnie.
Więc może urządzimy firmową kolację, żeby uczcić nowy początek?
- Kolacja firmowa. - Kolacja firmowa.
- Co zjemy? - Wołowinę. Stek.
- Ja chcę sushi! - Dobra!
Więc zrobimy budae jjigae! Jest zimno, zjedzmy w domu.
Wyjdzie po 8000 wonów na osobę. Jest nas... pięcioro.
Czyli 40 tysięcy wonów.
To mądra decyzja. Pojadę po produkty.
Świetny pomysł. Budae jjigae.
Ale zimno.
Co go ugryzło?
Jest zmęczony. Każdemu się zdarza.
Otwórz drzwi.
PRZESTĘPCZY BRACIA
Czy ochroniarz Kim nie wydaje ci się dziś nieswój?
To prawda, coś jest nie tak.
- Pasuje mu ta buntownicza postawa. - Boże.
Podobno w Rosji nie było panu łatwo.
Co z planami współpracy naftowej?
Aresztowanie prezesa Victora zamroziło syberyjską ropę.
To wielki cios dla Songsan Energy.
Dla pana to też zmartwienie.
Ludzie będą mówili, że nie jestem tak dobrym przedsiębiorcą, jak dziadek.
Przecież to nie pańska wina.
Skąd miał pan wiedzieć, że prezes Victor tak łatwo da się sprzątnąć?
Dlatego nie wolno być zbyt aroganckim.
To się zawsze źle kończy.
- Mówi pan o mnie? - Nie.
Nie mówię, że pan jest arogancki.
Nie pozwoliłbym sobie na to.
Już pan pozwolił.
Robert Yoon. Jak pan mógł to zrobić?
Wyeliminować go, kiedy nie miał pan jeszcze klucza do funduszu łapówkowego?
To skomplikowało sprawy.
- Mówi pan, że to moja wina? - A moja?
Trafiliśmy na ślad drewnianej figurki. Wszystko zaczyna się układać.
Wkrótce wróci do prawowitego właściciela, do pana.
- Czyżby? - Proszę mi zaufać.
W tym tygodniu zdobędę fundusze na kampanię, o które pan prosił.
CHEWING ENT. UN-GWANG YEO
FUNDUSZ ŁAPÓWKOWY SONGSAN PREZES VICTOR
TAE-HO JANG, STARSZY DYREKTOR NARODOWA SŁUŻBA WYWIADU
Moje rosyjskie źródła twierdzą, że znaleźli drewnianą figurkę
prezesa Victora.
A więc ma ją pan Jang?
Chyba nie oddali jej jeszcze do Narodowej Służby Wywiadu.
Oczywiście, że nie. Nie uważają teraz Wywiad za najbezpieczniejsze miejsce.
Dowiedziałeś się czegoś o duchu, z którym pracują pan Jang i pan Lee
albo o jego kryjówce?
Żadnych konkretów, ale wkrótce złożę raport.
Po namierzeniu przynieś mi drewnianą figurkę.
Pokażę temu gnojowi, jak się prowadzi negocjacje. Pieniądze to nie wszystko.
Tak jest.
AGENT DUCH?
Wiem, że z powodu paru dni wolnego mam teraz wypchany kalendarz.
To będzie wyczerpujący okres,
ale bądźcie wyrozumiali, bo to dlatego, że wielu ludzi mnie potrzebuje.
Jasne.
Pani Cha, proszę powiedzieć parę słów i będziemy mogli zacząć jeść.
Pani Cha...
Cóż...
Pani Cha, może parę słów.
- Dalej. - Dobrze.
Cóż...
Myślę, że przez jakiś czas wszyscy będziemy mieli dużo pracy.
Niech każdy przykłada się do swojej pracy.
A dziś cieszmy się jedzeniem i piciem!
Dobrze! To kolacja firmowa, więc cieszmy się jedzeniem,
a jutro porządnie wypocznijmy.
Jutro chcieli nadrobić dzisiejsze opóźnienie.
Powiedz im, że jutro też nie pracuję.
Nalejcie sobie czegoś.
- Un-gwang. - Ja się tym zajmę.
Proszę, pani Cha.
Naleję pani.
Proszę bardzo.
- Ochroniarzu Kim, napije się pan? - On nie pije na służbie.
Chętnie się napiję. Proszę mi nie żałować.
Świetnie.
Dziś pijemy, a jutro odsypiamy, dobra?
Skoro wszyscy mają drinki, za Un-gwang Yeo!
- Kochamy pana! - Kochamy pana!
- Kochacie, co? - Kochamy.
A nie widać.
- Jedzcie. - Boże.
Myślę, że Un-gwang naprawdę poznał tajemnicę Mi-eun.
Pan Ji cały czas wzdychał, kiedy tu był.
Martwię się o Mi-eun.
Jest zbyt emocjonalna. Oby się nie wygadała przed panem Mo.
Tak się pan nią martwi?
Jeśli uważa pani, że niesłusznie, to przestanę.
Nie umie się pan bawić, panie urzędniku.
Chciałbym spędzić z panią ten weekend.
To nie jest klucz do hotelu.
ARTYSTA: SEUNG-HYUN BAEK
Pan też chodzi w takie miejsca?
Słyszałem, że go pani uwielbia. Nie chciałaby pani się ze mną wybrać?
Co ją ugryzło?
Porozmawiajmy chwilę po kolacji.
Jest dziś rozdrażniona.
Zdenerwowałem ją czymś?
I to jak.
Zawsze kiedy Do-ha nalewa sobie soju, ktoś potem ginie.
Zwykle osoba, która dostanie od niej SMS-a. Ma przechlapane.
Musi jej wysłuchiwać całą noc. A jak ucieknie, Do-ha zaczyna płakać.
Boże. Nie jest dobrze.
Porozmawiajmy chwilę po kolacji.
Czy jest tu jakiś Czarny Rycerz, który się dla nas poświęci?
Chyba nie.
Co jest?
Skończyłem swojego drinka.
Ochroniarzu Kim, miałeś ostatnio pod górkę. Też musisz się odprężyć.
Tak. Wypij to, ochroniarzu Kim!
Chce pani coli? Jakichś zimnych bąbelków?
Nie.
- Proszę skończyć już z tym piciem. - Co?
Proszę pić umiarkowanie, rozumie pani?
W dodatku tyle jeszcze nalała...
Jesteś najlepszy, ochroniarzu Kim!
Ochroniarz Kim, nasz wybawca!
Dajcie mu coś na zagrychę. Dobrze.
Ochroniarz Kim bardzo się troszczy o panią Cha.
Prawdziwy z ciebie dżentelmen.
Nie pij za dużo, dobra?
On się o mnie troszczy.
Najlepszym dowodem sympatii jest zazdrość.
A jak okaże też troskę, to jest tym jedynym.
- Doprawdy. - O Boże.
Przestań już pić, dobra? Jutro jedziemy do twojego ojca.
Skoro się o mnie martwi, to już pewne, prawda?
Co?
Ale gorzkie.
Muszę to zakończyć.
Hej.
Dokąd pan idzie?
Ochroniarzu Kim.
Idę do domu.
- To przeze mnie, tak? - Tak.
Wiem, że pana denerwuję.
Ciągle wchodzę panu w drogę i się naprzykrzam.
- Zgadza się. - Wiem.
Niełatwo powiedzieć komuś o swoich uczuciach.
Rozumiem już, co pan czuje. Naprawdę.
Rozumiem, ale...
- Ja nie czuję tego samego. - Rozumiem.
To już nieważne.
Miłość bez wzajemności...
Proszę nie robić już tego, co próbuje pan zrobić.
Nie będę.
Zacznijmy jutro od nowa jako znajomi.
Nie, nie chcę zaczynać od nowa.
Ale musi dać pan już spokój.
Niech pan już nie będzie o mnie zazdrosny i się o mnie nie troszczy.
Zgoda, nie będę. Dam sobie spokój.
- Przykro mi... - Idę do domu.
Dobrze. Dobranoc.
Powiem Un-gwangowi, że pan już poszedł.
I jeszcze...
przepraszam.
Boże, brzuch mnie boli.
Proszę skończyć już z tym piciem.
Proszę pić umiarkowanie, rozumie pani?
To przez ciebie.
Zdenerwowałeś się przeze mnie i się o mnie troszczyłeś.
Rozumiem już, co pan czuje. Naprawdę.
Rozumiem, ale ja nie czuję tego samego.
To już nieważne.
Co jest nieważne?
Przepraszam, że cię zraniłam.
DO-HA CHA
Nie!
Nie ma mowy!
Dlaczego tak nagle odchodzisz, ochroniarzu Kim?
Problemy zdrowotne.
Więc odpocznij, aż ci się polepszy, a potem wróć do pracy.
Weź trzy... Nie, weź tydzień wolnego. Właśnie, tydzień.
Porządnie wypocznij.
Zamierzam wypoczywać.
Naprawdę jesteś chory?
No dobrze.
Odwołam całodobową ochronę.
- Możesz wracać na noc do domu. - Nie o to chodzi.
Ochroniarzu Kim, czy nasza relacja była wyłącznie służbowa?
Dlaczego tak nagle mi to robisz, bracie?
To była...
przyjemność.
WYPOWIEDZENIE
Przeniesiono drugą drewnianą figurkę? Nie ma jej u tajskiej rodziny królewskiej?
Księżniczka wystawiła ją na Czarnej Aukcji.
Na Czarnej Aukcji? Tej na czarnym rynku?
Co roku organizuje się Azjatyckie Forum Inwestycyjne.
Zjeżdżają się bogacze z całej Azji.
W dzień mają spotkania inwestycyjne, a nocą zawierają tajne układy.
Nie każdy...
CZARNA AUKCJA
...może uczestniczyć w Czarnej Aukcji. Trzeba mieć kartę członkowską.
Członkowie dowiadują się o lokalizacji aukcji tuż przed jej rozpoczęciem.
Więc jak się tam dostaniemy?
Agent Yoon miał kartę członkowską, użył jej, tworząc fundusz łapówkowy Songsan.
- I gdzie ona teraz jest? - Agent Yoon miał informatora
o pseudonimie Goldfinger. Znajdźcie go.
Goldfinger.
Goldfinger...
ZAKŁAD KARNY
PORZĄDEK W SŁUŻBIE PRAWA
Cześć, kochana córeczko.
Pięknie.
Ale wypiękniałaś. Twój blask mnie oślepia.
Dość tego. Przelałam pieniądze na wydatki w kantynie.
Nie o to mi chodzi. Naprawdę wypiękniałaś.
Może moja córka jest już gotowa wyjść za mąż?
Jak mam wyjść za mąż, mając ojca w więzieniu?
Nie za mnie masz wyjść. Jeśli kogoś masz, to weź ślub.
Na pewno jest ktoś, komu się podobasz.
A więc jest ktoś taki.
Kto to? Przyprowadź go tutaj. Mężczyzna najlepiej osądzi mężczyznę.
- Tu? - Nie ukrywaj mnie przed nim.
Bądź z nim szczera.
Masz osiem wyroków za oszustwa. Nie, już dziewięć. Lepiej się przyznaj.
Nie popełniłem oszustwa. Każdy biznesmen przez to przechodzi.
W każdym razie, ostatni raz finansuję twoje zakupy w kantynie.
Nie będę już oddawała ci pieniędzy.
Nie martw się. Kiedy twój tata stąd wyjdzie...
Co znowu planujesz?
Żadne przestępstwa, tylko interesy.
Ale nie mogę tutaj rozmawiać. Powiem ci, kiedy wyjdę.
Zapomnij. Nie dzwoń do mnie, kiedy wyjdziesz.
To mi o czymś przypomniało.
Wciąż masz prezent, który podarowałem ci jakiś czas temu, prawda?
Wyrzuciłam go.
Jak mogłaś go wyrzucić?
Nie wyrzuciłaś, prawda? Udajesz?
Ostrzegałam.
Jeśli znowu coś wywiniesz, nigdy więcej się do ciebie nie odezwę.
Mówię poważnie.
Wychodzę.
Przyjdę do ciebie, kiedy mnie wypuszczą. Do zobaczenia.
A to przekora. Na pewno go ma.
I prezent, i ukochanego.
Na pewno.
Już jestem, Un-gwang.
Kupiłam ci drinka na kaca.
Już jestem trzeźwy.
- Coś nie tak? - Ochroniarz Kim...
odszedł.
Co? Dlaczego?
- Mówi, że jest chory. - Na co?
Nie powiedział, mimo że przyrzekaliśmy nie mieć przed sobą tajemnic.
Może się wstydzi? Ale nie wygląda na chorego.
Myślisz, że udaje, jak ja?
Nie udaje.
Wiem, o co chodzi.
- O co? - O chorobę serca.
- I to nie jest udawanie? - To nie to samo.
- Ja się tym zajmę. - Naprawdę?
Masz jakiś plan?
Tylko ja mogę zatrzymać ochroniarza Kima.
Jak mnie pani tu znalazła?
Sprawdziłam adres na pańskim CV.
- Dlaczego nie odbiera pan telefonu? - O co chodzi?
Nie możemy przyjąć pańskiej rezygnacji.
Już się tłumaczyłem. Nie mam nic więcej do powiedzenia.
Przepraszam.
Myślałam tylko o sobie i źle pana traktowałam.
Robiłam to, bo wiem, jak trudno jest żyć z nieodwzajemnionym uczuciem.
Człowiek kończy ze złamanym sercem, zazdrosny i stroskany.
Nie może się zbliżyć do ukochanego, ale nie może też odejść.
Serce mu pęka, kiedy tylko go widzi, ale na usta przywołuje uśmiech.
Nie chciałam, żeby musiał pan to znosić.
Podczas misji ważniejsze jest to, jak się kończy niż to, jak się zaczyna.
Nie dotarło do pani, że to nieważne?
Przecież wczoraj wyraziłem się jasno.
Słucham?
Myślała pani, że mi się podoba? Serio?
Proszę się o to nie martwić.
Nie interesuję się takimi dziewczynami jak pani.
Ochroniarzu Kim.
Wymyśla coś pani, wyciąga pochopne wnioski i jest pani nieuprzejma.
Mówi pani, co chce, ignorując, co ja mam do powiedzenia.
Mówi pani nawet rzeczy, o które wcale nie pytałem.
Słuchając pani, czuję się niezręcznie. Nudzi mnie pani.
Nigdy nie wnikała pani w to, co czują ci, którzy muszą pani wysłuchiwać.
A w końcu zrozumiała pani,
że nie potrafi już zmienić kursu. Może pani już tylko przeć do przodu.
Udaje pani twardą, ale tak naprawdę jest nieśmiała.
Skrywa pani swoje uczucia i w tajemnicy płacze.
Jest pani przewidywalna, prostolinijna i popada pani w skrajności.
I ciężko panią znieść.
Nie interesują mnie takie kobiety.
- Proszę przestać. - Nie rozumie pani subtelności.
Dlatego tu teraz pani jest.
Ma pani mętlik w głowie przez to, co zrobiłem na bankiecie.
Ale to było z ciekawości. To był błąd popełniony pod wpływem chwili.
Przez grzeczność nie chciałem do tego wracać.
Ale zapomniałem, że tak łatwo czepia się pani jak rzep psiego ogona.
Mój błąd.
Panie Seol-woo Kim. Pan...
Dlatego nie wyprowadzałem pani z błędu i mówiłem, że o pani zapomnę.
Rozumie pani teraz? Nie odszedłem ze względu na panią.
Proszę tu nie wracać i więcej o mnie nie myśleć.
Proszę wymazać mnie ze swojej pamięci.
Proszę.
Palant.
- Tak? - Cześć, rzuciłeś już pracę?
Zdecydowanie tak.
To teraz to ładnie odkręć.
Co?
Namierzyliśmy drugą drewnianą figurkę. Musisz zachować obecną tożsamość.
Teraz mi to mówisz?
Boże.
Miłość to dla tajnego agenta użyteczne narzędzie.
Obecnym celem jest Do-ha Cha.
Jest tylko kolejnym zleceniem.
Ma mi pan jeszcze coś do...
Mam złe przeczucia...
co do tej misji.
To uczucie...
Jestem podekscytowana.
Czas zrobić krok w tył.
Jest pan zajęty?
- Cały dzień będzie o mnie myślała. - Ciągle o nim myślę.
Czas wyznać miłość i owinąć ją sobie wokół palca.
- Ten pocałunek. To uczucie... - Nie podoba mi się to.
Żeby zdobyć drugą drewnianą figurkę, musisz znaleźć pierścień Czarnej Aukcji.
- Znalazłem pierścień. - Ona jest pierścieniem.
Do-ha!
Napisy: Juliusz P. Braun